به طور کلی پردازنده ها یعنی پردازنده های گرافیگی و پردازنده اصلی رایانه، مجموعه ای از دستورها را به طور پی در پی اجرا می کنند بدون آن که دقیقا بدانند مشغول اجرای چه برنامه ای هستند.

پردازنده اصلی برنامه برای دریافت دستورات، دائماً کدهای جدید را دریافت می کند و از همین رو دستورات دائماً در حال تغییر هستند اما در کارت گرافیک دستورات منحصر به رسم اشکال هستند.

بخشی از کارت گرافیک به طور مستقیم به نمایشگر متصل می شود و به طور پی در پی پیکسل ها را ترسیم می کند.

این چنین اتفاقی (Single Instruction Multiple Data(SIMD نام دارد که به روشی برای پردازش تبدیل شده است.

در پردازش هایی که به سبک SIMD اجرا می شود، برنامه ها رکودهایی پی در پی و تقریباً یکسان را به پردازنده ارسال می کند و پردازنده صرف نظر از این که کدام برنامه این رکود را ارسال کرده است، آن را اجرا می کند.

نتیجه پردازش کارت گرافیک برای هر یک از برنامه ها، ایجاد یک تصویر روی صفحه نمایش است. حال این امکان در کارت گرافیک به چه درد می خورد؟

تاکنون دقت کرده اید که می توان یک بازی را با سطوح مختلف گرافیکی اجرا کرد؟ به عنوان مثال شما می توانید در یک بازی، جزئیات گرافیگی را افزایش یا کاهش دهید. علت این اتفاق این است که تصاویر یک بازی پیچیده، از ترکیب صدها تابع گرافیکی ساده تشکیل می شود. در صورتی که اجرای هم زمان همه این توابع کار مشکلی باشد به طوری که از راندمان بازی بکاهد، کاربر می تواند برخی از آنها را حذف کند تا بازی سریع تر اجرا شود.tooptarinha.com

اگر به Rating هایی که سیستم عامل های ویستا و هفت به هر رایانه می دهند دقت کنید، در خواهید یافت که سیستم عامل دو امتیاز متفاوت به گرافیک بازی و گرافیک ویندوز اختصاص می دهد. علت این است که سیستم عامل فرض می کند در محیط چندبرنامه ای ویندوز، پردازش های گرافیکی بیشتری وجود دارد.

حال به خوبی درخواهید یافت که Shader در کارت گرافیک چه کاری انجام می دهد. (دقت کنید که Shader و Pixel Shader با یکدیگر فرق می کند). Shader ترکیبی از Stream Processing و یک فرکانس برحسب مگاهرتز است و عددی بین 4 تا 256 است و نشان می دهد که کارت گرافیک در هر لحظه چند تابع گرافیکی را اجرا می کند و خروجی آن را به نمایشگر می فرستند.

فرکانس کاری Shader نشان می دهد که کارت گرافیک با چه سرعتی، خروجی هر یک از این توابع را محاسبه و تولید می کند. در صورتی که Stream Processing افزایش یابد، کیفیت گرافیکی فعالیت های چندبرنامه ای افزایش می یابد. در صورتی که سرعت پردازش Shader افزایش یابد، سرعت اجرای هر از یک توابع گرافیکی افزایش می یابد. کارت های گرافیکی با Stream Processing بالا برای اجرای پنجره های متعدد در محیط ویندوز کاملاً مناسبند و فعالیت های گرافیکی نه چندان سنگین موجود در ویندوز را به خوبی و به طور هم زمان انجام می دهد.

در این گونه کارت های گرافیکی، در صورتی که یکی از پردازش های گرافیکی سنگین باشد، در روال کار پنجره های دیگر خللی ایجاد نمی شود و سیستم عامل بدون مکث های لحظه ای به کار معمولی خود ادامه می دهد و احتمالاً تنها همان پنجره که فعالیت گرافیکی سنگینی را اجرا می کند، برای چند لحظه قفل می شود.

یک کارت گرافیکی مناسب برای هر شرایطی از Stream Processing و فرکانس کلاک Shader بالایی بهره مند است.

این موضوع به شما نشان می دهد که اگر به اجرای بازی علاقه زیادی ندارید، نباید به دنبال کارت های گرافیکی با فرکانس Shader خیلی بالا بروید چرا که این بخش برای شما هزینه اضافی محسوب می شود و شما باید بیشتر به Stream Processing بالا توجه کنید.

در مقابل اگر Stream Processing یک کارت گرافیک خیلی هم بالا نباشد و در عوض به فرکانس Shader بالایی مجهز باشد، نسبت به محیط ویندوز می تواند بازی ها را بهتر اجرا کند.

البته دانستن همین موضوع برای انتخاب کارت گرافیک کافی نیست بلکه میزان حافظه گرافیکی، سرعت حافظه، پهنای باند حافظه، سرعت پردازنده اصلی گرافیک و... نیز در انتخاب یک کارت گرافیک مناسب تأثیر به سزایی دارند.

** عضويت در توپ ترينها كاملا رايگان مي باشدبراي عضويت همينجا كليك كنيد **

Copyright © 2010 -www.Tooptarinha.com